Łączenie innych klientów MCP

Oprócz Claude i ChatGPT zadziała każdy klient MCP, który obsługuje zdalne serwery przez HTTP i logowanie OAuth – na przykład IDE takie jak Cursor albo MCP Inspector do testów. Ten artykuł jest dla osób, które samodzielnie konfigurują taki klient lub budują własną integrację.

#Najważniejsze dane

URL serwera

https://dock.at-harbor.com/mcp

Transport

Streamable HTTP, bezstanowy. Każde żądanie to POST z wiadomością JSON-RPC (lub paczką wiadomości), a odpowiedź wraca jako JSON. Nie ma ID sesji ani strumienia z serwera.

Wersje protokołu

2025-11-25, 2025-06-18 i 2025-03-26

Metody

initialize, ping, tools/list i tools/call. Serwer nie oferuje zasobów (resources) ani promptów (prompts).

Logowanie

OAuth 2.1 z PKCE (S256). Bez tokenu serwer odpowiada kodem 401 i w nagłówku WWW-Authenticate wskazuje swoje metadane.

#Konfiguracja klienta

1. W swoim kliencie dodaj zdalny serwer MCP (często nazywany „Remote”, „HTTP” lub „Streamable HTTP”)
2. Wpisz https://dock.at-harbor.com/mcp jako URL
3. Zostaw puste client ID i secret – klient sam się rejestruje
4. Rozpocznij łączenie; w przeglądarce otworzy się logowanie, a potem strona zgody LinkHarbor
5. Wybierz workspace i uprawnienia i kliknij „Zezwól”

Nazwa tego ustawienia różni się w zależności od programu. W MCP Inspector wybierasz na przykład transport „Streamable HTTP”.

#Przepływ OAuth w szczegółach

1. Klient wywołuje serwer MCP bez tokenu i dostaje 401 ze wskazaniem na metadane zasobu
2. Odczytuje metadane serwera autoryzacji (endpointy, obsługiwane metody, uprawnienia)
3. Rejestruje się: przez Dynamic Client Registration albo dokumentem metadanych klienta pod adresem https
4. Otwiera przeglądarkę z żądaniem autoryzacji, łącznie z PKCE i resource=https://dock.at-harbor.com/mcp
5. Logujesz się i podejmujesz decyzję na stronie zgody
6. Klient wymienia kod na token dostępu i token odświeżania

Jeśli klient nie żąda żadnych uprawnień, żądane są wszystkie; na stronie zgody nadal możesz je zawęzić. Jeśli token odświeżania, który został już zastąpiony, zostanie użyty ponownie, LinkHarbor ze względów bezpieczeństwa kończy całe połączenie.

#Zasady dla adresów przekierowania

• Adresy https
• http tylko dla adresów loopback na Twoim własnym komputerze (dla klientów desktopowych i IDE)
• Własne schematy aplikacji w odwróconej notacji domenowej
• Najwyżej 10 adresów na klienta, bez fragmentów

Jeśli aplikacja prześle adres, który nie jest dla niej zarejestrowany, LinkHarbor przerywa: „Aplikacja przesłała adres powrotu, który nie jest dla niej zarejestrowany. Żądanie zostało zatrzymane.”

#Adresy discovery dla programistów

#Nieznane aplikacje

Aplikacje, których wszystkie adresy przekierowania są na claude.ai, claude.com, chatgpt.com lub openai.com, uchodzą za znane. Programy na Twoim komputerze, które wracają przez localhost – na przykład Claude Code, Codex i IDE – pokazują na stronie zgody wskazówkę „LinkHarbor nie zna tej aplikacji. Działa ona na Twoim komputerze. Kontynuuj tylko, jeśli przed chwilą sam(a) ją uruchomiłeś(-łaś)”, a na dole „Po wyborze wrócisz do aplikacji na swoim komputerze”. Pozostałe nieznane aplikacje webowe pokazują „LinkHarbor nie zna tej aplikacji. Kontynuuj tylko, jeśli sam(a) to rozpocząłeś(-ęłaś) i ufasz …”, gdzie w miejscu wielokropka stoi ich adres. Obie wskazówki są normalne, jeśli właśnie samodzielnie skonfigurowano klienta. Logo pojawia się tylko wtedy, gdy aplikacja je przesyła. Jeśli logowanie nie zostało rozpoczęte przez Ciebie, kliknij „Odrzuć”.